You are here

Hinkley Point C - een PR-drama voor Frankrijk

Submitted by WISE on Fri, 29/07/2016 - 10:10

Na jaren van uitstel en talloze miskleunen in het voortraject wilde het Franse staatsbedrijf EDF op 28 juli dan eindelijk een definitief besluit nemen over de bouw van 2 nieuwe kerncentrales in Engeland. Met forse staatssteun en met deelname van een Chinees bedrijf moet het project in 2025 klaar zijn. 

Maar het werd een PR-ramp. Een paar uur voor de stemming in de Board trad een bestuurder af; hij kon zich niet langer vinden in de "bijna autistische wijze waarop dit staatsbedrijf grote financiele risico's blijft nemen door steeds maar weer alleen voor kernenergie te kiezen". De Franse regering bracht meteen een verklaring uit waarin gesteld werd dat het aftreden geen gevolgen zou hebben; er kon gestemd worden. En zo geschiedde; met 10 stemmen voor en 7 tegen was de kogel door de kerk en kon EDF een ronkend perbericht uitbrengen. 5 Jaar later dan gepland was het definitieve besluit genomen. Een half uur later bracht de Britse regering een verklaring uit waarin ze stelden toch opnieuw naar alle contracten en voorwaarden te willen gaan kijken. Zelden is een bedrijf zo publiekelijk te kijk gezet. De Britse media gingen helemaal los op de beschamende vertoning. Dat werd nog erger toen alle camerploegen aankwamen bij de grote feesttent die EDF had opgezet bij de geplande bouwlocatie. Daar was een 'feestelijke VIP-handtekening-sessie (tussen de Britse overheid en EDF) gepland, met grote aantallen journalisten als getuige. TV-ploegen van de BBC, ITV en Sky reden vloekend terug naar huis met hun satellietwagens. EDF werd in de uitzendingen openlijk bespot.  

Een uur nadat de officiele uitslag van de stemming in het bestuur van EDF bekend was geworden legde de nieuwe Britse Minister van Handel en Energie, Greg Clarke, de volgende afgemeten verklaring af: “The UK needs a reliable and secure energy supply and the government believes that nuclear energy is an important part of the mix. The government will now consider carefully all the component parts of this project and make its decision in the early autumn.”

Het gaat om de bouw van twee reactoren van het type EPR. Hiervan bouwt Frankrijk er al 1 in Finland (Olkiluoto) en 1 in eigen land (Flamanville). Beide projecten zijn een nachtmerrie voor de Fransen; gigantische kostenoverschrijdingen en vertragingen. Of de twee reactoren in Flamanville ooit afkomt is nog maar zeer de vraag; er zijn problemen geconstateerd in de afdichting van de reactorvaten. De Franse toezichthouders houden nadrukkelijk een slag om de arm. Misschien moeten die opnieuw gemaakt worden - dat zou dan zeer ws. niet gebeuren; te duur. Het contract in Engeland zou EDF er een beetje bovenop moeten helpen. De Britse regering garandeert voor 35 jaar (...) een afnameprijs van de stroom die ruim twee keer zo hoog is als de huidige marktprijs. De kosten voor het bouwen van twee reactoren (ieder 1600 Mw) worden nu geschat op ruim 24 miljard euro. Onder die condities wil EDF de centrales wel bouwen - maar ondanks de ongekend voordelige voorwaarden en garanties die Engeland bied kan EDF het initieel benodigde geld niet ophoesten. Vandaar dat de Chinezen werden ingevlogen; die gaan, voor 8 miljard euro, een derde van de aandelen nemen in het project. Zelfs bij een positief besluit van de nieuwe Britse regering in de herfst kan er nog steeds van alles misgaan; er lopen meerdere rechtszaken tegen het besluit van de EU om deze vorm van staatssteun (de gegarandeerde hoge afnameprijs voor de stroom)  toe te staan, de Franse Presidentsverkiezingen kunnen flink roet in het eten gooien, de Chinezen zijn steeds meer aan het aarzelen en de Franse vakbeweging is steeds kritischer over het project; de risico's voor EDF zijn zo groot dat ze eigenlijk niet willen dat er aan begonnen wordt. Direct na de aankondiging van de Britse regering dat ze nog steeds niet zeker zijn en meer bedenktijd willen steeg het aandeel EDF met 11%.