You are here

Kernafval in zout, plannen 40 jaar oud

Submitted by WISE on Fri, 10/06/2016 - 13:34

Na veertig jaar intensief debat over kernafval - wat gaan we er mee doen? waar wordt het opgeslagen? waarom gaan we door met de productie als we weten hoe gevaarlijk het is en we geen idee hebben hoe we het veilig moeten bergen? - zijn we weer terug bij af. Dat is de belangrijkste conclusie na lezing van het vandaag gepubliceerde boek van Herman Damveld; "kernafval in zout, plannen 40 jaar oud". 

In dit boek – uitgegeven door de stichting Laka - geeft Damveld een overzicht van alle kwesties die zich hebben afgespeeld rond de opslag van kernafval. Als het niet om een serieuze zaak zou gaan zou je er om kunnen lachen; het leest als een aaneenreiging van geklungel van onhandige beleidsmakers, laffe politici, handelingsverlegen bestuurders, naïeve media en onnozele wetenschappers. De rode draad: We steken onze kop het liefst in het zand. Er is geen milieutechnisch aanvaardbare oplossing voor het kernafval en daarom blijven we de hete aardappel eindeloos voor ons uitschuiven. Volgens hele series opeenvolgende commissies zouden zeven zoutkoe­pels in aanmerking kunnen komen voor opberging van radioactief afval: Ternaard in Friesland, Pieterburen en Onstwed­de in de provincie Groningen, Schoonloo en Gassel­te-Drouwen in Drenthe en de minder zekere zoutkoepels Hooghalen en Anloo in Drenthe.Daarnaast zouden kleilagen in de zuidelijke helft van Friesland het meest geschikt zijn: het gaat om gebieden rond Terwispel, Steggerda, Sneek en Bantega. Maar ook kleilagen in Brabant worden al jaren genoemd als mogelijke locatie.

 Echt onderzoek is er nooit gedaan, onder ander door fel verzet van burgers en milieuorganisaties. Het huidige kabinet heeft - gedwongen door Europese wetgeving - de gloeiendhete aardappel weer even moeten oppakken; in het Nationaal Programma Kernafval (door WISE  omgedoopt in Nationaal Programma Kop-in-het-Zand) wordt gesteld dat we makkelijk nog 100 jaar kunnen wachten met het kiezen van een definitieve bergingsmethode- en locatie. Wel wordt er  - nog dit jaar - een zogeheten klankbordgroep ingesteld die een advies moet  uitbrengen over onder andere de mogelijke opslagplaatsen voor kernafval. Het gaat dan om “potentieel geschikte zoekgebieden voor berging van radioactief afval die gereserveerd kunnen worden.” WISE heeft in de afgelopen jaren nadrukkelijk voor helderheid, lef en actie  gepleit; ofwel je stopt met de productie van meer hoogradioactief kernafval zodat er wellicht met meer draagvlak gewerkt kan gaan worden aan de minst slechte oplossing voor het kernafvalprobleem, ofwel je gaat door met kernenergie maar dan moet je ook het lef hebben een  bergingsmethode te kiezen en daar locaties voor aan te wijzen. Want nu - en dat toont het boek haarfijn aan - hebben we in de afgelopen 40 jaar alleen maar een beschamend rondje gedraaid. Het boek getuigt hiervan, vertelt er smakelijk over en staat bol van interessante  feiten.

 WISE heeft het boek - met een kleine financiele bijdrage - mede mogelijk gemaakt. Wie een exemplaar van het boek wil ontvangen kan ons een mailtje sturen. 

 Wie meer wil lezen over kernafval kan op onze site terecht of  - voor nog veel meer details - naar de site waar ook veel oude publicaties op ontsloten worden.